
“De grootste belemmering die ik heb ervaren was dat men er op de lagere school van overtuigd was dat ik het niet zo goed deed. In de zesde klas zei de hoofddocent dat ik misschien wel naar de Huishoudschool zou kunnen. Maar toen ik de Cito-toets deed, bleek dat ik bij de top van de klas hoorde. Uiteindelijk kon ik volgens hem met enige moeite wel naar de mavo. In de brugklas had ik het geluk dat ik een jonge klassenonderwijzer trof die een open blikveld had. Na een maand of drie zag hij dat er wel iets in me zat. Ik haalde allemaal negens en tienen. Daarna heb ik eigenlijk heel gemakkelijk het vwo afgerond.”
De wetenschap dat Cito-toetsresultaten nu nog steeds zo sterk afwijken van de adviezen die allochtone leerlingen krijgen, doet je opeens heel anders kijken naar de lessen die een Amerikaanse onderwijzeres in 1968 haar leerlingen gaf.
Oprah Winfrey deed hetzelfde experiment in 1992 met haar publiek, maar de originele lessen die Jane Elliott in 1968, vlak na de moord op Martin Luther King gaf aan haar klas om ze te laten ervaren hoe het voelt om op grond van je uiterlijk gediscrimineerd te worden zijn wel zo indrukwekkend. Droevig dat die lessen nu waarschijnlijk nog steeds dezelfde impact zouden hebben.
Frontline: A class divided