
De IDFA is weer in aantocht (van 23 november t/m 3 december) en dus worstel ik me nu al door het filmaanbod om mijn ideale programma samen te stellen. Het is altijd een heel gepuzzel en geplan, want de films worden door de hele stad in verschillende bioscopen getoond, dus daar moet je ook nog eens rekening mee houden.
Voor wie niet van puzzelen houdt, heeft de IDFA al een behoorlijk aantal filmselecties gemaakt, zoals DOC U (een filmprogramma voor en door de jeugd), Rockumentaries: 3doc12 (een selectie van drie muziekdocumentaires), The Best of IDFA (ten minste vier prijswinnaars van het festival samen in één doorlopend programma) en natuurlijk de verschillende media-dagen (Vrij Nederland Dag, Parool Dag en VPRO (p)review Dagen).
Het aanbod is gigantisch (bijna 300 films), dus ik ben nog wel even bezig om mijn ideale programma samen te stellen. Ik ga in ieder geval zeker naar 'Berlin, Symphony of a Great City', een film uit 1927 waarin één dag lang het leven in Berlijn van zonsopgang tot zonsondergang wordt gevolgd. Het schijnt een nogal stylistisch portret van de stad te zijn, eigenlijk 'not done' in documentaire kringen, maar dat is juist wat mij zo boeiend lijkt. Temeer omdat het muzikaal is gemonteerd:
Always edited in quick tempo in a "symphony" of rhythm and contrasts, sometimes in a quiet cadence and neatly arranged, sometimes at a high speed in almost abstract close-ups.
Misschien dat ik na het zien van deze documentaire iets meer van Berlijn begrijp. Ben nog altijd een beetje in de war sinds mijn eerste bezoek aan Berlijn dit voorjaar. Na de vele enthousiaste verhalen die ik over die stad had gehoord, was ik naarstig op zoek naar de X-factor van Berlijn. Met mijn Holga (een plastic middenformaat speelgoedcamera uit China) heb ik, hunkerend naar het roerige verleden, een serie gemaakt. Pas na bewerking met kleurlagen kwam er iets van die 'oude sfeer' te voorschijn. Zie Berlijn 2006 (1) en Berlijn 2006 (2).
