Je bent wat mij betreft geen weldenkend mens als je je enigzins verdiept in Nelson 'Madiba' Mandela en niet een klein beetje verliefd op de man wordt - of tenminste een schier eindeloos respect voor hem opdoet. Een korte vakantie naar Kaapstad (inclusief trip naar Robben Eiland en - bij puur toeval - een glimps van Pollsmoor) maakt mij nauwelijks een expert, maar als ik nu een wens mocht doen zou het zijn dat Madiba 50 jaar jonger was en nog heel lang zijn bijna onmenselijk grote vergevingsvermogen, intelligentie, humor, goede smaak en kunst om te genieten met de wereld mag delen. Zijn 'Long Walk to Freedom' ligt klaar om gelezen te worden en ik hoop uit alle macht dat mijn Grote Boodschappen-aannemer in Zuid-Afrika 'Die Madibaboek' voor me mee wil nemen - een collectie van mr. Mandela's favoriete Afrikaanse kinderverhalen met een moraal voor jong en oud. In mijn ogen hoort 'Tata' thuis in het rijtje Jezus Christus, mr. Gandhi (de wortels van wiens Satyagraha overigens in ZA liggen) en de Dalai Lama. Zoals (weer een ander) kinderboek het uitdrukt: 'Madiba may park his shoes under my bed anytime'.

Die Madibaboek
Biografie