Als je eens stilstaat bij wat er allemaal over buitenlanders in Nederland gezegd wordt, zou je bijna denken dat het om een nieuw verschijnsel gaat, waarvan we nog niet weten hoe we er mee om moeten gaan. Dat is natuurlijk allerminst het geval. In de jaren zestig was het tekort aan arbeidskrachten dusdanig dat er actief in het buitenland mensen werden geworven om hierheen te komen. Je zou dus denken dat die mensen met open armen werden ontvangen. Let wel, we hebben het dan over aantallen die nu ronduit belachelijk lijken. In 1964 waren er 60.000 buitenlandse werknemers en daar zaten nota bene 17.000 Belgen bij.
Helaas was ook toen al het verschil in cultuur de oorzaak van de nodige wrijving, waarop diverse campagnes bedacht werden om de Nederlandse bevolking voor te lichten over de nieuwe, toen tenmiste nog van overheidswege gewenste, buitenlandse werknemers. Zo ook in een aflevering van de AO-reeks van 1964, waarin men een poging deed meer begrip te kweken voor onze vreemde gasten.